Θεώνη Μπεκιάρη: Από τη Θεσσαλονίκη στην Αμερικάνικη Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Λος Άντζελες


Με σπουδές Θεατρολογίας στην Θεσσαλονίκη, η Θεώνη Μπεκιάρη επέλεξε να συνεχίσει τις σπουδές της στην Αμερική και συγκεκριμένα στην Αμερικάνικη Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Λος Άντζελες! Και μάλιστα η επιλογή αυτή έγινε λίγο πριν την έναρξη της πανδημίας! Πως πάρθηκε η απόφαση αυτή και πως οι συνθήκες ήρθαν να επηρεάσουν τις συνθήκες των σπουδών αυτών;
Η Θεώνη Μπεκιάρη δίνει μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη και απαντά σε όλα τα ερωτήματα.

Ερ.: Η απόφαση να ασχοληθείτε με την υποκριτική πως προέκυψε;

Θ.Μ.: Αγάπη, έμφυτη τάση ή όπως κι αν το πει κανείς, η επιλογή ήταν «μονόδρομος». Υπήρξαν «φωνές» που μου τόνιζαν τα αρνητικά μιλώντας μου για τις δυσκολίες που έχει αυτό το επάγγελμα και κυρίως η διαρκής κατάσταση εργασιακής αβεβαιότητας που το συνοδεύει. Τίποτα δε στάθηκε ωστόσο ικανό, να με αποτρέψει. Γιατί ταυτόχρονα η ενασχόληση με την υποκριτική, ή όποιο επάγγελμα κάποιος αγαπά, έχει πολλά θετικά και κυρίως ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης που σε γεμίζει.

Ερ.: Θα συνιστούσατε σε κάποιον να σπουδάσει στο εξωτερικό;

Θ.Μ.: Οι σπουδές στο εξωτερικό προσφέρουν μια διαφορετική οπτική, περισσότερο πλούσια και σίγουρα πιο πλήρη. Σπουδάζοντας στο εξωτερικό κάποιος έχει την ευκαιρία να γνωρίσει και να συναναστραφεί με διαφορετικούς ανθρώπους, να αποκτήσει εμπειρίες, να δει διαφορετικές πτυχές των πραγμάτων. Κρατώντας σταθερό το δεσμό με την Ελλάδα και σπουδάζοντας στο εξωτερικό νομίζω ότι η εκπαίδευση συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο.

Ερ.: Πόσο εύκολο είναι να δημιουργήσει κανείς ένα κύκλο ανθρώπων στο εξωτερικό και ποιες είναι οι δυσκολίες;

Θ.Μ.: Όπως προείπα, το εξωτερικό δημιουργεί σίγουρα πολλές ευκαιρίες.
Όμως, από την άλλη, υπάρχουν και δυσκολίες. Η απόσταση από την οικογένειά σου είναι σίγουρα η σημαντικότερη. Από την άλλη, όταν απαιτείται βίζα παραμονής, αυτό δημιουργεί διαδικαστικά προβλήματα και ειδικά σε περιόδους όπως αυτή που διανύουμε, της πανδημίας. Ακόμη, προβλήματα γλώσσας, προφοράς και άλλα έρχονται να προστεθούν στις δυσκολίες. Ευτυχώς το Ίντερνετ βοηθά στην επικοινωνία με τους οικείους στην Ελλάδα. Συνήθως οι πρώτες φιλίες που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια των σπουδών στο εξωτερικό έχουν σχετικά εφήμερο χαρακτήρα καθώς αντικαθιστούν τις οικογενειακές μας σχέσεις χωρίς να υπάρχει πραγματική χημεία. Όμως ταυτόχρονα μπορεί να δημιουργηθούν ισχυροί δεσμοί με ανθρώπους που θα κρατήσουν για πολλά χρόνια.

Ερ.: Δημιουργείτε παράλληλα και ταινίες μικρού μήκους;

Θ.Μ.: Ήδη έχουν παραχθεί δύο ταινίες μικρού μήκους, ενώ τρεις ακόμη είναι στο στάδιο της παραγωγής. Η ταινία “The Purgatory – only memories” ήταν η πρώτη, μια αλληγορία για τις ψυχές ανθρώπων που προχωρούν προς τη μετέπειτα ζωή, μέσω ενός βαλς, και θυμούνται αυτά που αφήνουν πίσω τους αλλά και τι μπορεί να βρουν στη συνέχεια. Αυτή η ταινία μικρού μήκους ξεκίνησε λίγο μετά την έναρξη του Covid-19, ως εργασία για την Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών.
Παρά την απόσταση που επιβάλλει η πανδημία, βρήκαμε τον τρόπο να γυρίσουμε την ταινία από μακριά, η οποία τράβηξε το βλέμμα μιας διαδικτυακής εταιρείας παραγωγής “The Lift” και έτσι έκανε πρεμιέρα και βρίσκεται στον ιστότοπό τους.
Η πιο πρόσφατη ταινία μικρού μήκους μας είναι “The Park Bench”, η οποία είναι μια πολύ σύντομη ταινία που μιλά για την ανθρώπινη φύση και την καθημερινή ζωή. Δεν έχει κάνει πρεμιέρα ακόμα, καθώς βρίσκεται σε διαδικασία συμμετοχής σε φεστιβάλ ταινιών.

Ερ.: Γυρίζετε αποκλειστικά δικές σας ταινίες ή συμμετέχετε και σε παραγωγές άλλων δημιουργών;

Θ.Μ.: Ως φοιτήτρια με ανάλογη βίζα δεν επιτρέπεται να συμμετέχω σε παραγωγές έναντι αμοιβής, κατά συνέπεια οι συμμετοχές μου γίνονται σε ταινίες και πρότζεκτ χωρίς αμοιβή. Αυτές οι συμμετοχές μου παρείχαν μεγάλη ευχαρίστηση, με πρώτο το #JasonBlakeisoverparty, που αναφέρεται στη δύναμη του Διαδικτύου και την δύναμη μοδών όπως το “cancel culture”, αλλά και οι δύο ταινίες που έκανα με την Yonder Window Productions.
Πρώτα έκανα μαζί τους την ταινία με το όνομα “Είμαι εδώ”. Αυτή μιλάει για τη μοναξιά γενικά και ειδικά κατά τη διάρκεια του covid, αλλά ταυτόχρονα την αίσθηση και δύναμη της ενότητας που μας δίνει! Μετά από αυτό επιλέχθηκα με τέσσερις ταλαντούχους δημιουργούς από την Yonder Window Παραγωγές για τη δημιουργία του “25 Hours”. Ο τίτλος είχε να κάνει με τις 25 ώρες μεταξύ των πέντε δημιουργών, σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, και με την ιδέα ότι όλοι θέλουμε μια επιπλέον ώρα την ημέρα. Η ταινία αφορά την ρουτίνα, ειδικά κατά τη διάρκεια του covid, και πώς αυτή η ρουτίνα μπορεί να μας βοηθήσει ή να μας πνίξει. Μείναμε όλοι πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα.

Ερ.: Επεξεργάζεστε η ίδια τις ταινίες που δημιουργείτε. Γιατί και πως αποκτήσατε αυτή τη γνώση;

Θ.Μ.: Θα μπορούσε να πει κανείς πως “αναγκάστηκα” να μάθω πώς να επεξεργάζομαι βίντεο, για να μπορώ να κάνω πράξη τις ιδέες μου. Είμαι ευγνώμων όμως που το έκανα, καθώς πλέον μπορώ να φτιάξω τις δικές μου ταινίες, να δημιουργήσω τα βίντεο για το κανάλι μας στο youtube, αλλά και να φτιάξω το “βίντεο βιογραφικό” μου, κάτι που κάθε ηθοποιός χρειάζεται.
Ταυτόχρονα, έχοντας αυτή τη γνώση, προσλήφθηκα από την Ακαδημία (Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών) για να κάνω ακριβώς αυτή τη δουλειά!

Ερ.: Το Blend, το κανάλι στο YouTube τι αφορά;

Θ.Μ.: Όπως προδίδει και το όνομά του (Blend σημαίνει μίξη), είναι μια πλατφόρμα πολυπολιτισμικότητας. Εγώ, μια Ελληνίδα, κι ένας Αμερικανός με κορεατικές ρίζες, προσκαλούμε φίλους από την Κίνα, το Μεξικό και αλλού κι εξερευνούμε γεύσεις, φαγητό, έθιμα και παραδόσεις από όλο τον κόσμο. Αν και είναι πολύ πρόσφατο, ήδη κάθε βίντεό μας έχει χιλιάδες προβολές κάτι που σίγουρα δεν περιμέναμε, αλλά μας ευχαριστεί πολύ!

Ερ.: Τα μαθήματα τώρα στην Ακαδημία αυτή την περίοδο γίνονται μέσω διαδικτύου;

Θ.Μ.: Όταν ξεκίνησε ο covid, είχα ήδη ξεκινήσει το πρώτο μου εξάμηνο στην Ακαδημία. Ήταν πολύ δύσκολα για όλους όταν έγινε η αλλαγή σε ηλεκτρονικά μαθήματα καθώς δεν πιστεύαμε ότι τα διαδικτυακά μαθήματα υποκριτικής θα ήταν καλύτερα από τα αυτοπροσώπως! Είχα την επιλογή είτε να συνεχίσω στο Διαδίκτυο με την Ακαδημία, είτε να σταματήσω και να συνεχίσω πιθανών αργότερα. Επέλεξα να συνεχίσω και κατέληξε να είναι η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσα να είχα κάνει!
Είχαμε την υποστήριξη της Ακαδημίας με διάφορους τρόπους, με αποτέλεσμα να μπορούμε να δημιουργήσουμε εξίσου καλά με τον διά ζώσης τρόπο. Δουλέψαμε με δύο τρόπους, τον πιο θεατρικό και τον πιο κινηματογραφικό. Στην πιο κινηματογραφική προσέγγιση.
Ελλείψει συνεργατών σε φυσική μορφή αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε αντικείμενα ή να φανταστούμε, κάτι που όμως μας προετοιμάζει για ταινίες όπου χρησιμοποιείται πράσινη οθόνη! Επιπλέον, μάθαμε πώς να κάνουμε οντισιόν από το σπίτι. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πολύ τώρα στον επαγγελματικό κόσμο, άλλωστε συνέβαινε και πριν από το covid, και εικάζεται ότι θα συνεχίσει έτσι ακόμη και μετά την πανδημία.
Επίσης πολλοί γνωστοί επαγγελματίες του κλάδου έρχονται στις διαδικτυακές εκδηλώσεις, ενώ πριν από το covid μπορεί να μην είχαν το χρόνο ή την ευκαιρία να μας μιλήσουν. Έτσι η πανδημία μας οδήγησε στο να αποκτήσουμε κάποια πλεονεκτήματα που είναι εξαιρετικά χρήσιμα στον επαγγελματικό κόσμο.

Ερ.: Πως θα παροτρύνατε κάποιον που βρίσκεται στη θέση να επιλέξει αν πρέπει να κάνει αυτό που κάνατε κι εσείς;

Θ.Μ.: Να το κάνει! Παρά τις δυσκολίες το ταξίδι αξίζει τον κόπο ανεπιφύλακτα. Άλλωστε, δεν είναι σπριντ αλλά μαραθώνιος. Θα χαρώ να απαντήσω προσωπικά σε όποιες ερωτήσεις μπορεί κάποιος να έχει. Μπορεί να με βρεί στο instagram μου με το όνομα theoni.bekiari, αφήνοντας μήνυμα με την ερώτησή του. Ξεκινήστε όσο πιο γρήγορα μπορείτε! Έχετε θάρρος, δύναμη, υπομονή και όλα θα πάνε καλά!

Κοινοποίηση
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •