Η αναγνώριση των πτυχίων των κολλεγίων από το δημόσιο και τι σημαίνει (Άρθρο)

Άρθρο του Μάριου Πενίρη
Φοιτητής Ειδικής Αγωγής UEL

Παρακολουθώ τις τελευταίες ώρες την επίθεση που γίνεται κατά του νόμου όπου αναγνωρίζονται τα πτυχία των κολεγίων από το δημόσιο.

Τα πιο πολλά σχόλια αναφέρονται στο ότι οι απόφοιτοι των κολεγίων θα πάρουν τις θέσεις από τους αποφοίτους του δημοσίου. Ως φοιτητής ειδικής αγωγής στο μητροπολιτικό κολέγιο Θεσσαλονίκης ήθελα και εγώ να εκφέρω την άποψη μου για το θέμα.

Δεν είδα κανέναν να εναντιώνεται στην εισαγωγή των φοιτητών ιδιωτικών σχολών από Βουλγαρία, Κύπρο ή Αγγλία. Δεν είδα κανέναν να αναφέρει για τον τομέα της ειδικής αγωγής τα μεταπτυχιακά με πρότερες σχολές όπως γεωπονική, φυσικό ή μαθηματικό. Δεν είδα επίσης κανέναν να λέει ότι δεν είναι επαρκής οι γνώσεις μας αλλά το μόνο θέμα είναι η «καρέκλα στο δημόσιο».

Επιπλέον, όταν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύει η αναγνώριση των πτυχίων από ιδιωτικές σχολές από το 2012, γιατί να μην ισχύει και στην Ελλάδα όπου υπάγεται στην ευρωπαϊκή ένωση ; Το να σπουδάζεις σε ένα ιδιωτικό κολέγιο δεν σημαίνει ότι έχεις λεφτά και πας να πάρεις ένα χαρτί για να μπεις στο δημόσιο (υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις βέβαια αλλά δεν είναι το μεγαλύτερο ποσοστό).

Σε σχέση με τους φοιτητές των δημοσίων πανεπιστημίων υπάρχει ένα μέρος στο εκπαιδευτικό σύστημα των κολεγίων που θα έπρεπε να το εισάγει και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Το σύστημα αυτό είναι η πρακτική άσκηση από την πρώτη μέρα φοίτησης, με αποτέλεσμα τη σύνδεση θεωρίας και πράξης καθ’ όλη την διάρκεια των σπουδών.

Τέλος θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας.

Όχι να μην μπούμε στο δημόσιο με το συγκεκριμένο σύστημα. Να υπάρξει ένα σύστημα αξιολόγησης στο οποίο θα υποβάλλονται όλοι οι εν δυνάμει υποψήφιοι για θέσεις του δημοσίου, όλοι όμως και οι απόφοιτοι των δημοσίων πανεπιστημίων, και βάση αυτής της αξιολόγησης, όχι σε ερωτήσεις που απαιτεί απλά γνώση θεωρίας, αλλά σε ερωτήσεις που προάγουν το brain storming να γίνει η αξιολόγηση μας και να μας δοθεί η ευκαιρία να αναδείξουμε τις γνώσεις μας.

Τέλος το ίδιο κολέγιο δίνει την ευκαιρία σε έναν άνθρωπο ο οποίος μπορεί να μην είναι καλός στα μαθηματικά ή στην γεωγραφία να επιλέξει σε μεγαλύτερη ηλικία και με βάση τα βιώματα και τις εμπειρίες μια σχολή που του αρέσει και την επιλέγει ώστε να σπουδάσει (ναι για μένα λέω) και όχι να πάει σε μια σχολή που μπορεί και να την μισεί απλά και μόνο γιατί αυτή ήταν η βαθμολογία του στις εξετάσεις και σε μία τόσο ηλικία που ακόμη δεν έχεις ανακαλύψει στον μέγιστο βαθμό τα θέλω σου.

241 Shares