Ο νέος περιβαλλοντικός νόμος της ΝΔ, η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και ο Ν. Σερρών (Άρθρο)


Του Αναστάσιου Λασπά
Δάσκαλος

Η κυβέρνηση με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, ψήφισε εν μέσω πανδημίας, ένα νόμο που θυσιάζει το περιβάλλον της χώρας προς όφελος των συμφερόντων. Η επείγουσα κατάθεση του νομοσχεδίου με την αιφνιδιαστική προσθήκη δεκάδων νέων άρθρων εγείρει ερωτήματα! Το νομοσχέδιο είχε τεθεί αρχικά στις 4 Μαρτίου σε δημόσια διαβούλευση με 66 άρθρα, στη συνέχεια έγιναν 82 αλλά η τελική έκδοση που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή είχε 130 άρθρα, από τα οποία τα 64 δεν τέθηκαν καν στη δημόσια διαβούλευση.

Οι αδιαφανείς διαδικασίες παραβίασαν κατάφορα τους Δημοκρατικούς θεσμούς και η όλη τακτική καταστρατήγησε το άρθρο 24 του Συντάγματος περί Προστασίας του Περιβάλλοντος, ενώ είναι σαφές ότι ο νόμος αντίκειται και στη διεθνή νομοθεσία. Ο αυταρχισμός της κυβέρνησης αποδείχθηκε επίσης από το γεγονός ότι δεν προσκάλεσε άμεσα εμπλεκόμενους φορείς να συμμετάσχουν στη συζήτηση του νομοσχεδίου στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής! Στις προκλητικές διατάξεις υπέρ των εξορύξεων υδρογονανθράκων αντέδρασαν φορείς, οργανώσεις, σύλλογοι αλλά και η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, η οποία δυστυχώς δεν μπόρεσε να αντιδράσει αφού ήταν έγκλειστη!!!!

Η WWF και η Greenpeace θεωρούν αδιανόητα προκλητική την παρέμβαση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος υπέρ των εξορύξεων πετρελαίου στη χώρα μας οι οποίες θα επιτρέπονται σε προστατευόμενες και δημόσιες περιοχές χωρίς να απαιτείται έγκριση της τοπικής αυτοδιοίκησης! Με πρωτοβουλία των παραπάνω συγκεντρώθηκαν 33.000 υπογραφές πολιτών με τις οποίες ζητούνταν η απόσυρση τουλάχιστον ορισμένων επίμαχων άρθρων , δυστυχώς χωρίς να βρουν ευήκοα ώτα. Πάνω από δέκα περιβαλλοντικές οργανώσεις έστειλαν επιστολή στην κυβέρνηση στις 28 Απριλίου κάνοντας έκκληση για αναβολή της κατάθεσης του νομοσχεδίου στη Βουλή, αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Δεκάδες σύλλογοι, ομοσπονδίες και επιστημονικοί φορείς τόνιζαν ότι ο νόμος θα προκαλέσει καταστροφική υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας στη χώρα μας με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες, στον αγροτουρισμό και στην οικονομία, στη διαχείριση των αποβλήτων, ενώ σε συγκεντρώσεις τους ενάντια στο περιβαλλοντικό αυτό έγκλημα, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, ζήτησαν την απόσυρση του. Οι προσχηματικές δηλώσεις ότι το νομοσχέδιο ήταν προς όφελος των πολιτών γιατί ανοίγει το δρόμο προς την ανάπτυξη δεν πείθουν την ελληνική κοινωνία, γιατί στην πραγματικότητα υπονομεύεται το μέλλον των επόμενων γενεών, ενώ η λέξη αειφορία φαίνεται να είναι άγνωστη στους σημερινούς κυβερνώντες και προφανώς η οικολογική συνείδηση δεν καλλιεργήθηκε στα άριστα ιδιωτικά σχολεία που φοίτησαν.

Κορυφαία αντίδραση ήταν η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή όπου ο Αλέξης Τσίπρας καυτηρίασε τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις και αποχώρησε κατά τη διαδικασία της ψηφοφορίας έτσι ώστε να τονίσει την πλήρη αντίθεση στο εκ προθέσεως έγκλημα που τελέστηκε από την Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη.

Επίσης, κατατέθηκε ερώτηση στην Ε.Ε. από τους ευρωβουλευτές του. Οι ενέργειες της κυβέρνησης έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την προσπάθεια που καταβάλλεται μέσω της Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης από τη δεκαετία του 1960 για την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των πολιτών όλων των ηλικιών, εντός και εκτός σχολικού πλαισίου, με προοπτική να αντιπαρατεθεί στα στερεότυπα και προκαταλήψεις που βασίστηκαν για πολλά χρόνια στην κυρίαρχη αντίληψη που θεωρεί τον άνθρωπο αφέντη της φύσης! Από το 1990 η Περιβαλλοντική εκπαίδευση αποτελεί τμήμα των προγραμμάτων των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με σκοπό την εκπαίδευση για την αειφορία. Από το 1993 ξεκίνησαν τη λειτουργία τους τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.) ενώ κατά τη διάρκεια του Β΄ και Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης ο θεσμός εδραιώθηκε και παράλληλα αυξήθηκε ο αριθμός τους στη χώρα μας σε 53.

Βασικός στόχος των Κ.Π.Ε. είναι να στηρίξουν τον θεσμό της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Μέσα από την υλοποίηση προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, την παραγωγή εκπαιδευτικού– υποστηρικτικού υλικού, την οργάνωση εκδηλώσεων και δράσεων για το περιβάλλον και την προώθηση της έρευνας στον χώρο της Π.Ε. γίνεται η ευαισθητοποίηση των μαθητών σε θέματα και προβλήματα που συνδέονται με το περιβάλλον, ώστε να γίνουν περιβαλλοντικά υπεύθυνοι, ικανοί πολίτες να συγκροτήσουν κοινωνίες με ήθος και υπευθυνότητα απέναντι στη φύση, να δραστηριοποιηθούν και να συμβάλλουν στη γενικότερη προσπάθεια αντιμετώπισής τους. Παράλληλα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια εκπονούνται πάρα πολλά προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση που απευθύνονται όχι μόνο σε εκπαιδευτικούς, αλλά σε διάφορους κλάδους επιστημόνων.

Η δίψα για κέρδος, η πρόθεση για εξαργύρωση οφειλών και η εξυπηρέτηση συμφερόντων υπονομεύει την βιώσιμη ανάπτυξη, καταργεί την προστασία των μέχρι τώρα προστατευόμενων περιοχών Natura 2000, γιατί προωθεί ακόμα και μεταλλευτικές δραστηριότητες και εξορύξεις υδρογονανθράκων σε αυτές τις περιοχές, καταστρατηγεί την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, εκχωρεί τον έλεγχο των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων σε ιδιώτες, ευνοεί μεγαλοεπενδυτές, νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων.

Στο νομό Σερρών ως περιοχές Νatura έχουν χαρακτηριστεί, η Κοιλάδα του Τιμίου Προδρόμου, η Λίμνη Κερκίνη, η οποία προστατεύεται ως υγροβιότοπος από τη συνθήκη Ramsar, το Άγκιστρο, το Χαρωπό, η περιοχή του Άη Γιάννη στους Επταμύλους, τα σπήλαια και τα ζεστά νερά καταρρακτών, οι εκβολές του ποταμού Στρυμώνα, οι κορυφές του όρους Μενοίκιο και Όρβιλος, τα όρη Κουσκούρας, Μπέλες, Βροντούς, ο Λαϊλιάς, τα Κρούσια, κ.ά. Η επισφάλεια για την προστασία των περιοχών αυτών εμπεριέχει τον κίνδυνο υποβάθμισής τους μέσα από τα καταστροφικά περιβαλλοντικά σχέδια της κυβέρνησης με αρνητικές συνέπειες στον εναλλακτικό τουρισμό, στον οικολογικό τουρισμό, στον αγροτουρισμό, τον ιαματικό, στον θρησκευτικό τουρισμό, στο σχολικό και αθλητικό τουρισμό, αλλά και στον τουρισμό τρίτης ηλικίας του νομού μας.

Οι Σερραίοι συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν επενδύσει και δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στους παραπάνω τομείς προσπαθούν να ορθοποδήσουν μετά από την δεκαετή οικονομική κρίση, αναβαθμίζοντας και αναδεικνύοντας την περιοχή τους. Οι προσχηματικές δηλώσεις της κυβέρνησης για στροφή στην «Ανάπτυξη» δε συνάδουν με τις πράξεις της οι οποίες θα επιφέρουν αρνητικά αποτελέσματα. Μόνο ένας μικρός αριθμός του ιδιωτικού κεφαλαίου θα αποκομίσει κέρδη από την καταστροφή και τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος με ανυπολόγιστες συνέπειες ακόμη και στην υγεία των πολιτών.

Συγκεκριμένα ο φορέας διαχείρισης της λίμνης Κερκίνης απαξιώνεται και το Εθνικό Πάρκο Κερκίνης το οποίο προσελκύει χιλιάδες τουριστών από όλα τα μέρη της Ελλάδας και χιλιάδες μαθητές λόγω του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ποροΐων, όπου εκπονούνται δεκάδες προγράμματα, θα κινδυνεύσει να διατηρήσει τον οικολογικό του χαρακτήρα και τη φυσική του ομορφιά από τις βουλές των μεγαλοεπενδυτών. Δυστυχώς δεν είδαμε τις οφειλόμενες αντιδράσεις των εκλεγμένων οργάνων τόσο της Τ.Α., ούτε και συλλογικών φορέων του Νομού μας. Τυχαίο; Ποιά ήταν εκείνα τα δεδομένα τα οποία οδήγησαν όλους τους παραπάνω να πιούν το αμίλητο νερό; Λαλίστατοι εκπρόσωποι τους ήταν ιδιαίτερα κινητικοί σε θέματα τα οποία έθιγαν κατά την άποψη τους την κοινωνία η οποία τους εκλέγει.

Ας είναι. Να είναι σίγουροι ότι η κοντόφθαλμη πρακτική του υποβιβασμού του μέγιστου αυτού θέματος θα μας βρει ως κοινωνία μπροστά της και θα γυρίσει πάνω μας με πολλαπλά αρνητικά αποτελέσματα για τον τόπο. Γιατί τώρα λοιπόν; Ας αναρωτηθούμε όλοι, αν ο εγκλεισμός της κοινωνίας (ο οποίος ορθά επιβλήθηκε ως μέτρο αντιμετώπισης της πανδημίας) έδωσε την ευκαιρία να περάσουν διατάξεις και νόμοι οι οποίοι κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν. Ας καταλάβει η κυβέρνηση ότι το φυσικό περιβάλλον δεν είναι κτήμα της για να αποφασίζει για την καταστροφή του δασικού, του ζωικού και του υδάτινου πλούτου της χώρας μας.

Το φυσικό περιβάλλον της χώρας μας ανήκει σε όλους τους Έλληνες πολίτες και η αειφορία αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Αγαπώ τελικά την πατρίδα μου είναι πολλά πράγματα πέραν του οφειλόμενου σεβασμού προς τα σύμβολα και την ιστορία. Ο σεβασμός στη φύση και στο μέλλον των παιδιών μας είναι χρέος μας γιατί κι αυτό είναι πατριωτισμός αφού η υπονόμευσή τους δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους και ουσιαστικά έχει τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης προδοσίας.

16 Shares