Αβραμάκης: Κύπρος 1974: Κανένας δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται

Ο Βουλευτής Σερρών του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Λευτέρης Αβραμάκης, την Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2020, έλαβε μέρος ως εκπρόσωπος της Βουλής των Ελλήνων στις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης του Δήμου Σερρών για τους πεσόντες κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Στην εκδήλωση παρέστη, επίσης, ως εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο Σπύρος Μιλτιάδης, γενικός πρόξενος της χώρας στη Θεσσαλονίκη. Με αφορμή την εκδήλωση αυτή, ο Λευτέρης Αβραμάκης δήλωσε:

“Συμπληρώνονται σήμερα 46 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, μία από τις πιο ζοφερές στιγμές στην σύγχρονη ιστορία του Ελληνισμού. Μετά το πραξικόπημα του Δημητρίου Ιωαννίδη, επικεφαλής της Χούντας των Συνταγματαρχών, και την ανατροπή του Μακαρίου στις 15 Ιουλίου, στις πρώτες πρωινές ώρες ξεκίνησε η επιχείρηση «Αττίλας» στο νησί που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη της Κερύνειας μετά από λίγες μέρες. Η διάλυση του Ελληνικού Κράτους υπό το σκήπτρο της δικτατορίας απέκλεισε κάθε δυνατότητα αποτελεσματικής επέμβασης του Ελληνικού Στρατού και αποτροπής της επέλασης των αντίπαλων στρατευμάτων κι έτσι λίγες ημέρες μετά το 36,2 % της Κύπρου βρισκόταν υπό τουρκική κατοχή. Η επιχείρηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα περισσότερους από 3.000 νεκρούς Ελληνοκυπρίους, αμέτρητους αγνοούμενους, 120.000 εκτοπισμένους, 20.000 εγκλωβισμένους στα κατεχόμενα πλέον εδάφη. Χιλιάδες Κύπριοι βασανίστηκαν, γυναίκες βιάστηκαν, περιουσίες λεηλατήθηκαν, λαφυραγωγήθηκαν και καταστράφηκαν σε μια φρικαλέα επίδειξη δύναμης.

46 χρόνια μετά, το «ψευδοκράτος του Ντενκτάς» στέκει ακόμη εκεί, αναγνωρισμένο διεθνώς μόνο από την Τουρκία αποτελώντας ένα σύμβολο της τουρκικής θηριωδίας, αποτέλεσμα της έντασης την οποία προκάλεσαν στην περιοχή οι χειρισμοί της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία, παρά την εθνικιστική έξαρση που προσπάθησε να προκαλέσει στον ελληνικό λαό, κρύφτηκε μπροστά στη μάχη παραδίδοντας ουσιαστικά το βόρειο τμήμα του Νησιού. Αποτελώντας, όμως, σήμερα και ένα μέσο για τον τωρινό Τούρκο Πρόεδρο και την άσκηση της προκλητικής εξωτερικής του πολιτικής.

Σήμερα, σε αυτή την μαύρη επέτειο και λίγες μέρες πριν η Αγιά Σοφιά επαναλειτουργήσει ως τζαμί, ο Τούρκος Πρόεδρος δεν διστάζει να δηλώσει πως «οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να αναγνωρίσουν την πολιτική ισότητα των Τουρκοκυπρίων, τα ίσα δικαιώματά τους επί των φυσικών πόρων του νησιού χωρίς καθυστέρηση». Μία ακόμη δήλωση που δυναμιτίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την ομαλότητα στην περιοχή. Σε όλα αυτά η Κυβέρνηση της ΝΔ φαίνεται να παρακολουθεί αμήχανη, έχοντας καταργήσει την άσκηση πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, αδυνατώντας έτσι να διεθνοποιήσει το ζήτημα της τουρκικής προκλητικότητας. Περιορίζεται μόνο στα επικοινωνιακά σόου και σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει τον Ερντογάν απομονωμένο τη στιγμή που ο ίδιος έχει αρχίσει να αναδεικνύεται σε κυρίαρχο του παιχνιδιού και σε έναν ηγέτη του απανταχού μουσουλμανικού κόσμου.

Είναι αναγκαία, λοιπόν, η επαναφορά μιας άλλης εξωτερικής πολιτικής που θα ξανακάνει την Ελλάδα ρυθμιστή στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Απαιτείται η ανάπτυξη μιας εθνικής στρατηγικής για την ουσιαστική προστασία της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου στη βάση του διεθνούς δικαίου και η διεκδίκηση της επανέναρξης ενός διαλόγου μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, με την Ελλάδα πρωταγωνιστή. Χρειάζεται, επιπλέον, η καλλιέργεια στο εσωτερικό της χώρας μας της εθνικής ομοψυχίας, ώστε να αποτελέσουμε ένα ενιαίο μέτωπο και μια ενιαία φωνή απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Χωρίς πολεμικές διαθέσεις, χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις που γεννάνε φασισμό, χωρίς μισαλλοδοξία, χωρίς διχασμό.

46 χρόνια μετά, λοιπόν, τα μηνύματα αυτής της μαύρης επετείου μένουν ενεργά στη συλλογική συνείδηση και στηρίζουν το αίτημα για την επανένωση της Κύπρου και του Κυπριακού λαού, Ελλήνων και Τούρκων, στη βάση των αποφάσεων του ΟΗΕ και του πλαισίου Γκουτιέρες για μια διζωνική – δικοινοτική ομοσπονδία. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας και της Κύπρου είναι για όλο τον δημοκρατικό κόσμο ένα πολύ σημαντικό χρέος. Και για κάθε Κυβέρνηση ύψιστο καθήκον. Δεν μπορεί να απειλείται από κανέναν και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό σε κάθε γωνιά της Υφηλίου”