Σέρρες: Μεγάλη η συγκίνηση στη χειροτονία του Μ. Μποστανίδη


Σήμερα, Παρασκευή 25η Μαρτίου 2022, ετελέσθη η πανηγυρική θ. Λειτουργία στον ως είρηται εορτάζοντα ιερό Ναό, ιερουργήσαντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου. Κατά την διάρκεια της θ. Μυσταγωγίας, ιερολογήθη και το Μυστήριο της εις Διάκονον χειροτονίας του κ. Μύρωνα Μποστανίδη, ο οποίος ως έγγαμος πλέον κληρικός ενετάχθη οργανικώς στο έμψυχο δυναμικό της Εκκλησίας των Σερρών.

Ο νέος Διάκονος, βαθειά συγκινημένος, προ της χειροτονίας του, απηύθυνε λόγους δοξολογίας προς τον άγιο Θεό αλλά και ευχαριστίας προς τον σεπτό Ποιμενάρχη της Εκκλησίας των Σερρών, τον πνευματικό του πατέρα, την σεμνή του σύζυγο, τους κατά σάρκα οικογενείς του, τους κληρικούς και τον πιστό λαό της περιοχής, οι οποίοι συνήργησαν στην κατά Θεόν προκοπή του.

Ο Σεβ. κ. Θεολόγος, στον λόγο του προς το νεοχειροτονηθέντα ετόνισε πατρικώς μεταξύ άλλων:
«Σήμερον, παιδί μου Μύρωνα, που εορτάζει η Παναγία μας και η κτίσις ολόκληρη την φανέρωση του απ’ αιώνος μυστηρίου της ενσάρκου οικονομίας, η έχουσα άρωμα ουρανού ελπίδα ανθίζει και πάλιν στις κουρασμένες καρδιές μας. Σήμερον, προσέρχεσαι και συ να λάβεις τον πρώτο βαθμό της αγίας ιερωσύνης, έτσι ώστε να υπηρετήσεις ως πιστός διάκονος Ιησού Χριστού την αγία Εκκλησία Του.
Σήμερον, που ο φιλάνθρωπος Κύριος και Δεσπότης μας γίνεται άνθρωπος εκ της αγίας Θεοτόκου, ένα γεγονός ακατάληπτον, ανερμήνευτον, ανεπανάληπτον, το μόνον καινόν υπό τον ήλιον, ξένον προς την ανθρωπίνη λογική, στεκόμεθα έκθαμβοι, εκστατικοί, με αιώνιο σεβασμό και ευγνωμοσύνη, ενώπιον της ολοφώτου καθαρότητος και του μεγαλείου της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Χώρας του Αχωρήτου, της Πλατυτέρας των ουρανών, του λογικού Παραδείσου, του εμψύχου θρόνου και Ναού του Θεού του Υψίστου, της νοητής Κλίμακος δια της οποίας κατήλθε ο Θεός στη γη. Αυτή φανερώνει στον κόσμο την ευγένεια της ανθρωπίνης φύσεως και αξιώνεται να κυοφορήσει τον ίδιο τον πλαστουργό Της. Σήμερον, στην γαστέρα της αγνής θεόπαιδος, ο Θεός σαρκούται και η σαρξ θεούται.
Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν παιδί μου, στον ουρανό και στην γη, καθώς κι συ βιώνεις τον ιδικόν σου συγκλονιστικό ευαγγελισμό, δεχόμενος την κλήση του αγίου Θεού να Τον υπηρετήσεις.
Να θυμάσαι, παιδί μου, ότι το έργο που αναλαμβάνεις σήμερα είναι συνέχεια του έργου του Κυρίου μας. Είναι κάλεσμα, διακονία και αποστολή Ιησού Χριστού και μαρτύριο υπέρ Χριστού. Είναι αγιαστική πορεία και έξοδος προς τον κόσμο, ώστε ο κόσμος να καταστεί Εκκλησία.
Εμάς τους κληρικούς, ο Θεός κατά τις ανεξιχνίαστες βουλές Του, μας ξεχωρίζει κατά τον Απόστολο Παύλο, εκ κοιλίας μητρός. Βάζει ανεξίτηλη τη σφραγίδα Του στην ύπαρξή μας, γι’ αυτό και από της μικρής μας ακόμη ηλικίας ζούμε, υπάρχουμε, αναπαυόμεθα, μόνον κοντά στον Χριστό.
Από σήμερα αρχίζει μία νέα ζωή για εσένα. Ζωή Σταυρού και Αναστάσεως. Έργο σου, παιδί μου, θα είναι πάνω σ’ αυτήν την ζωηφόρο πέτρα, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, να οικοδομήσεις την διακονία σου.
Το υπερμέγιστο λειτούργημα της ιερωσύνης ξεπερνά σε μεγαλείο και σε δόξα όλα τα αξιώματα αυτής της γης. Καθήκον μας είναι να θυσιαζόμαστε καθημερινώς για την αγάπη Του, αφήνοντας πίσω ατέλειες που μας κρατούν στη γη. Καθήκον μας είναι να θυσιαζόμαστε ως προβάτια και αρνία άκακα εν μέσω λύκων σκληρών. Τι θαυμαστόν όμως, τα πρόβατα υπερίσχυσαν των λύκων, οι άσοφοι των νομιζομένων σοφών αυτού του κόσμου, οι άοπλοι των πάνοπλων ορδών των εχθρών της πίστεως. Και αυτό είναι έργον της δυνάμεως του Θεού και μόνον.
Να μιμηθείς παιδί μου το ταπεινό και άγιο ήθος της Παναγίας μας, της φιλοστόργου Μητέρας όλων μας, ιδιαιτέρως ημών των κληρικών, η οποία απολαμβάνει της δόξης του Θεού, απαστράπτουσα ως λαμπάδα ολόφωτη και ακοιμήτως πρεσβεύουσα υπέρ όλων των ανθρώπων.
Μέσα στην πολυφωνία, ενίοτε και κενοφωνία της σημερινής πραγματικότητος και τον θόρυβο, ο οποίος σκοτίζει την γαλήνη στις ψυχές των ανθρώπων, εσύ να ανοίξεις στον ουρανό τα ώτα και την ψυχή σου.
Να ακούεις με διάθεση μαθητείας τον λόγο του Θεού, για να μπορείς να λαμβάνεις δύναμη εξ ύψους, δύναμη Δαμασκού, ώστε να καταθέτεις με ταπείνωση την σώζουσα μαρτυρία του Ιησού Χριστού.
Παιδί μου, μη φοβού, μόνον πίστευε στην ακαταγώνιστη δύναμη του Εσταυρωμένου και Αναστάντος Κυρίου μας, στην άσβεστη φλόγα της Πεντηκοστής, που συγκροτεί την Εκκλησία μας, στην ελπίδα του θείου Ευαγγελισμού. Αυτός ο Κύριός μας, εύχομαι να είναι πάντοτε βοηθός σου σε όλα!».

Κοινοποίηση