Του Δημήτρη Καστώρη
Ήταν τέλη Μαΐου- αρχές Ιουνίου του 1930, όταν η ευρύτερη περιοχή του σερραϊκού κάμπου βρέθηκε αντιμέτωπη με σμήνη ακρίδων. Το γεγονός μάλιστα καταγράφηκε και στον πανελλαδικό Τύπο, όπως μαρτυρά το αρχείο της εφημερίδας «ΣΚΡΙΠ». Στο φύλλο της 30ής Μαΐου 1930, στη σελίδα 3, διαβάζουμε:
«ΣΕΡΡΑΙ, 27 Μαΐου. (Του ανταποκριτού μας). – Άλλη πληγή εις την τοιαύτην των πλημμυρών. Η περιφέρεια του Κάμπου κατεκλύσθη από σμήνη ακρίδων, ιδίως εις το τμήμα Πεπονιάς. Απεστάλησαν συνεργεία προς καταδίωξιν των με επί κεφαλής τον γεωπόνον Κακαβεύτην».
Τα σμήνη των ακρίδων έφτασαν και στις καλλιέργειες του Αηδονοχωρίου και οι κάτοικοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη συμφορά. Μέσα στην απελπισία τους, βλέποντας το βιός τους να καταστρέφεται, συγκρότησαν μια μικρή επιτροπή τριών ανδρών και την έστειλαν στο Άγιο Όρος. Ζήτησαν από τους πατέρες το θαυματουργό κειμήλιο που φυλάσσεται εκεί: την Αγία Ζώνη της Παναγίας. Οι μοναχοί δέχθηκαν και το ιερό κειμήλιο μεταφέρθηκε στο χωριό.
Τελέστηκε παράκληση και ακολούθησε λιτανεία του ιερού κειμηλίου της Αγίας Ζώνης. Και τότε συνέβη το θαύμα… Χιλιάδες μαυροπούλια γέμισαν τον ουρανό και για τρεις συνεχόμενες ημέρες έτρωγαν τις ακρίδες, καθαρίζοντας τον τόπο.
Το περιστατικό μού το είχε διηγηθεί πολλές φορές ο παππούς μου, ο Δημητρός, ο οποίος τότε ήταν εφτά ετών και, κατά τη διάρκεια της λιτανείας, σύμφωνα με τη διήγησή του, χτυπούσε την καλλικέλαδη καμπάνα της εκκλησίας.
Από τότε, κάθε χρόνο, η Αδελφότητα Γυναικών του χωριού –η «Τιμία Ζώνη» ή «Αγία Ζώνη»– τιμά το θαύμα με ευλάβεια, οργανώνοντας τη γιορτή, προσφέροντας κεράσματα και καλούδια σε όλους τους πιστούς.
Και σήμερα, 95 χρόνια μετά, η παράδοση συνεχίζεται. Το Αηδονοχώρι ζει και ξαναζεί το θαύμα της Αγίας Ζώνης, ευχαριστώντας την Παναγία για την προστασία της.
(Οι φωτογραφίες από τα αποκόμματα της εφημερίδας προέρχονται από το αρχείο της «ΣΚΡΙΠ»)
