Η πλήρης σύγχυση και ασυνέπεια αποτυπώνεται- σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ- στις αντικρουόμενες απαντήσεις που δόθηκαν από δυο Υπουργεία στην υπ. Αρ. 1830-70/13-12-2021 Ερώτηση & ΑΚΕ που κατατέθηκε από τον κ. Σταύρο Αραχωβίτη και 36 ακόμη Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στις 13 Δεκεμβρίου 2021 με θέμα το «Σκανδαλώδες κόστος των αρδευτικών στο Ταμείο Ανάκαμψης».
Όπως τονίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αρχικά τίθεται ένα ουσιαστικό θεσμικό ζήτημα: απαντούν δυο Γενικοί Γραμματείς και οι αρμόδιοι Υπουργοί, στους οποίους και απευθύνεται η Ερώτηση, απλώς διαβιβάζουν! Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που έχει την αρμοδιότητα για τα ΣΔΙΤ, μόνο δύο έργα (Μιναγιώτικο και Ταυρωπός) από τα προτεινόμενα έχουν αξιολογηθεί και έχουν ενταχθεί στον κατάλογο Προτεινόμενων Συμπράξεων όπως προβλέπεται στο ν. 3389/2005 και περιλαμβάνουν αξιολόγηση οικονομικής αποδοτικότητας (valueformoneyanalysis). Αντίθετα, στην απάντηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο ΓΓ παρουσιάζει ως τετελεσμένη την αξιολόγηση της ανάλυσης οικονομικής αποδοτικότητας για όλα τα εξαγγελθέντα έργα. Κάποιο από τα δυο υπουργεία δεν λέει την αλήθεια για την αξιολόγηση και ένταξη των έργων.
«Στο πολύ σοβαρό ερώτημα που θέσαμε, δηλαδή το αν θα πληρώσουν τον λογαριασμό οι αγρότες της χώρας μας ή όχι, και εκεί έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις. Κατά τον ΓΓ του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων ακόμη “εξετάζεται να υλοποιηθούν ως μη ανταποδοτικά έργα ΣΔΙΤ”, ενώ από πλευράς του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων υφίσταται πληθώρα κατηγορηματικών διαβεβαιώσεων ότι οι αγρότες δεν θα επιβαρυνθούν. Σαν να μην έφταναν οι χαοτικές απαντήσεις που οδηγούν σε περαιτέρω σύγχυση, στην απάντηση του ΓΓ του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων –άραγε από παράλειψη- δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά περί της χρηματοδότησης των έργων από το Ταμείο Ανάκαμψης!
Από τις αντικρουόμενες και αλληλοαναιρούμενες απαντήσεις των υπουργείων προκύπτει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να αποκρύψει την σκανδαλώδη διαχείριση των αρδευτικών έργων του πολυδιαφημισμένου προγράμματος ΥΔΩΡ 2.0. Ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σταύρος Αραχωβίτης κατέθεσε Επερώτηση με την οποία οι αρμόδιοι Υπουργοί θα κληθούν να απαντήσουν ξεκάθαρα στη Βουλή για το ποιος τελικά θα πληρώσει τον «φουσκωμένο» λογαριασμό για τα σκανδαλώδους κόστους αυτά 21 αρδευτικά έργα» ανέφεραν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επερώτησης:
«Την Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021 η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ προέβη στην εξαγγελία και παρουσίαση ενός μεγάλου Προγράμματος αρδευτικών έργων με την ονομασία «Ύδωρ 2.0», το οποίο θα εκτελεσθεί από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και μέσω ΣΔΙΤ. Συγκεκριμένα ανακοινώθηκαν 21 συνολικά έργα σε όλη τη χώρα, – εκ των οποίων γνωστοποιήθηκαν μόνο τα πρώτα οκτώ (8). Το πρόγραμμα είναι συνολικού κόστους 1.628 εκατ. ευρώ, αλλά θα υπερβεί τα 4.000 εκατ. ευρώ (4 δις.ευρώ) εφόσον συνυπολογισθούν το κόστος συντήρησης και λειτουργίας για 25 χρόνια και οι πληρωμές διαθεσιμότητας. Οι διαθέσιμοι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης είναι μόλις 250 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα προέρχονται από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Τη διαχείριση των έργων θα έχουν για 25 χρόνια ιδιώτες. Το κόστος είναι δυσανάλογο και φανερά υπερεκτιμημένο σε σκανδαλώδη βαθμό αντιπαραβάλλοντας το με τα 31 έργα που εντάχθηκαν στο ΠΑΑ τον Ιούλιο του 2019 με συνολικό κόστος 448 εκατ ευρώ που αποτελεί 100% χρηματοδότηση κατασκευής μέχρι την παράδοση σε χρήση και λειτουργία στους φορείς διαχείρισης.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχουν ήδη διατυπώσει ενδιαφέρον μεγάλες πολυεθνικές κατασκευαστικές, εταιρείες ύδρευσης και τράπεζες, καθώς και ελληνικές εταιρείες. Η λίστα των δυνητικών υποψηφίων επενδυτών περιλαμβάνει τις γαλλικές Veolia, Egis και Vinci και ελληνικές κατασκευαστικές όπως οι Ακτωρ, Αβαξ, Μυτιληναίος, ΓΕΚ Τέρνα και εταιρείες διαχείρισης υδάτων όπως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ. Οι ιδιωτικές κατασκευαστικές και πιθανές συμπράξεις τους με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που θα εμπλακούν, διεκδικούν μέσω των ΣΔΙΤ την αποπληρωμή των αποσβέσεων των επενδεδυμένων κεφαλαίων, των τόκων και των κερδών είτε από τον Έλληνα φορολογούμενο είτε μέσω αυξημένου κοστολογίου και τιμολογίου χρήσης του αρδευτικού νερού είτε μέσω τελών χρήσης σύμφωνα με το μοντέλο των διοδίων στις Εθνικές Οδούς.
Η στροφή αυτή σε ιδιωτικούς πόρους μέσω ΣΔΙΤ για τη χρηματοδότηση αναγκαίων επενδύσεων σε υποδομές παρουσιάζεται ως διευκόλυνση προς το δημόσιο σε μια εποχή στενότητας. Όμως οι ιδιωτικές κατασκευαστικές εκκινούν από υψηλότερο κόστος κεφαλαίου σε σχέση με αυτό που μπορεί να αντλήσει ο δημόσιος τομέας, αφού στη χώρα μας, μετά την έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018, ο δημόσιος τομέας μπορεί να δανείζεται φθηνότερα από τον ιδιωτικό. Ως εκ τούτου, είναι σαφές ότι η υλοποίησή τους μέσω ΣΔΙΤ δεν εγγυάται το δημόσιο συμφέρον, πόσο μάλλον όταν τα έργα αυτά δεν υποβλήθηκαν σε αξιολόγηση οικονομικής αποδοτικότητας σε σύγκριση με άλλες μεθόδους σύναψης συμβάσεων.
Επειδή για τα 21 αυτά αρδευτικά έργα υφίσταται μεγάλος προβληματισμός, καθώς δεν έχουν γίνει γνωστά ούτε το εύλογο του κόστους, ούτε ο βαθμός ωριμότητας, ούτε η ποιότητα υλοποίησης και η λειτουργικότητα, αλλά ούτε τα λοιπά κριτήρια και τους στόχους με βάση τους οποίους έγινε η επιλογή, κυρίως ως προς την εξυπηρέτηση της αγροτικής ανάπτυξης με όρους σεβασμού του περιβάλλοντος και της θωράκισης της αγροτικής παραγωγής απέναντι στη κλιματική αλλαγή.
Επειδή το κόστος των έργων φαίνεται σκανδαλωδώς υπερτιμημένο συγκρινόμενο με τα 31 έργα (μεγαλύτερα των 2.200.000 Ευρώ) που εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (2/7/2019) που ήταν συνολικού προϋπολογισμού μόλις 450 εκατ. Ευρώ
Επειδή σε κάθε περίπτωση ο τρόπος χρηματοδότησης δεν λειτουργεί υπέρ του δημοσίου συμφέροντος,
Επειδή το κόστος χρήσης του αρδευτικού νερού έχει ήδη εκτιναχθεί λόγω των υπέρογκων αυξήσεων της ηλεκτρικής ενέργειας, πολύ δε περισσότερο μετά την ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ,
Επειδή η πρωτογενής παραγωγή χρειάζεται θωράκιση απέναντι στην κλιματική αλλαγή αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται μείωση του κόστους παραγωγής,
Επειδή η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία με το Δημόσιο χρέος να είναι ξανά στην δεύτερη θέση παγκοσμίως, δεν επιτρέπει σπατάλες και διασπάθιση δημοσίου χρήματος,
Αιτούμαστε την Κατάθεση Εγγράφων (ΑΚΕ)
• Μελέτη αξιολόγησης για την επιλογή των συγκεκριμένων έργων
• Μελέτη υπολογισμού κόστους των έργων
• Μελέτη για τον τρόπο αποπληρωμής και τις τυχόν επιπτώσεις στο κόστος άρδευσης του παραγωγού
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1.Πως προκύπτει το σκανδαλωδώς υπερτιμημένο κόστος των 4 δισεκατομμυρίων € για 21 μόλις αρδευτικά έργα;
2.Πως διασφαλίζεται ότι η κυβερνητική επιλογή τις μεθόδου ΣΔΙΤ για την εκτέλεση των 21 αρδευτικών έργων θα λειτουργήσει υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και κατά πόσο συνυπολογίσθηκαν τις πιθανές συνέπειες στο κόστος άρδευσης και στις επιπτώσεις στο εισόδημα των αγροτών και την παραγωγή αγροτικών προϊόντων;
3.Ποια μεθοδολογία αξιολόγησης της οικονομικής αποδοτικότητας ακολουθήθηκε σε σύγκριση με άλλες μεθόδους σύναψης συμβάσεων;
4.Ποια είναι τα κριτήρια ως προς την χωροθέτηση και την στόχευση της εξυπηρέτηση της αγροτικής ανάπτυξης και της θωράκισης της γεωργικής παραγωγής απέναντι στη κλιματική αλλαγή των 21 αρδευτικών έργων, την στιγμή που υπάρχουν ήδη ακόμα 14 προτεινόμενα μεγάλα έργα προϋπολογισμού 231,7 εκ. € (επιλαχόντα στο ΠΑΑ) με υψηλό βαθμό ωριμότητας και αξιολογηθέντα ως προς τους στόχους του ΠΑΑ;
5.Ποιος είναι ο βαθμός ωριμότητας των έργων που προτείνετε προς ένταξη στο Ταμείο Ανάκαμψης και πόσες πιθανότητες έχουν αυτά να ολοκληρωθούν μέσα στο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα δεδομένου ότι αφορούν μεγάλα κατασκευαστικά έργα με τεχνικές δυσκολίες στο πεδίο;».
