Η Αγριόλευκα ή Αγριολεύκη, έως το 1927 γνωστή ως Ουμπαγιά, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χλμ. νότια από το κέντρο του χωριού Νέο Πετρίτσι, δίπλα στην παλιά όχθη του ποταμού Στρυμόνα
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο οικισμός ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 αποτελούνταν από 80 σπίτια και 270 κατοίκους.
Σύμφωνα με εθνογραφικά στοιχεία για το σαντζάκι των Σερρών, από δύο Σλάβους μελετητές του 19ου αιώνα, το 1878 η Ομπαγιά (Obaja, Dorf) αναφερόταν ως χωριό με 14 σπίτια, 25 ζευγάρια και 81 ανύπαντρους, ενώ η Άνω Ομπαγιά (Ober-Obaja) αναφερόταν ως τσιφλίκι με 5 σπίτια, 4½ ζευγάρια και 7 ανύπαντρους.
Η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου γεωγράφου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 210 κατοίκους, ενώ η στατιστική μελέτη «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Βούλγαρου Ντίμιταρ Μπρανκόφ, αναφέρει ότι το 1904 ζούσαν εκεί 280 κάτοικοι. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 50 εξαρχικούς και 30 Τούρκους αθίγγανους κατοίκους. Τέλος, σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 300 εξαρχικοί κάτοικοι.
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 115 κατοίκων. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Βετρίνης (Νέο Πετρίτσι) της Υποδιοίκησης Σιδηροκάστρου του Νομού Σερρών, μαζί με το χωριό Κισιολίτι (Αετοβούνι). Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγριόλευκα.
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στην Αγριόλευκα εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 60 οικογένειες προσφύγων.[13][14][15] Το χωριό καταστράφηκε από τις πλημμύρες του ποταμού Στρυμόνα, καθώς πριν από την κατασκευή των αντιπλημμυρικών έργων στην περιοχή της λίμνης Κερκίνη, την δεκαετία του 1930, ο Στρυμόνας δεν είχε σταθερή κοίτη.
Οι περισσότεροι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν στη νοτιοδυτική πλευρά του Νέου Πετριτσίου. Τα ερείπια του οικισμού λιθολογήθηκαν και οι πέτρες χρησιμοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1950 για την ανέγερση του Γυμνασίου του Νέου Πετριτσίου.
Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1961, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Έως και την δεκαετία του 1960, κατά την περίοδο του Πάσχα διοργανώνονταν στην Αγριόλευκα το τριήμερο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου, που ήταν από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά στην περιοχή.
Σήμερα, η τοποθεσία του οικισμού είναι καλυμμένη από άμμο και είναι ορατά ελάχιστα ερείπια από τα κτίρια που υπήρχαν κάποτε εκεί. Σώζεται όρθιο μόνο το καμπαναριό, δίπλα στα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Κάτοψη του οικισμού, πριν την καταστροφή του, είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Πηγή: wikipedia.org
