Στην Ακολουθία του Εσπερινού για τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Τιμόθεου, χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος.
Παραμονή της εορτής, τελέστηκε ο Εσπερινός, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στην Καρδίτσα.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, λαμβάνοντας τον λόγο, ευχαρίστησε με σεβασμό και συγκίνηση για την τιμητική πρόσκληση να παρευρεθεί στον Εσπερινό, επισημαίνοντας ότι η συμμετοχή και η παρέμβασή του δεν ήταν προγραμματισμένες.
Όπως ανέφερε, η παρουσία του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, παρά τις δυσκολίες του ταξιδιού και τις καιρικές συνθήκες, αποτέλεσε ιδιαίτερη χαρά και ευλογία.
Αναφερόμενος στην ιερά ακολουθία, έκανε λόγο για μια αληθινή πνευματική πανδαισία, μέσα από την οποία οι παρευρισκόμενοι έλαβαν πλούσια πνευματικά μηνύματα, τα οποία, όπως τόνισε, θα αποτελέσουν πολύτιμα εφόδια στην προσωπική και εκκλησιαστική τους πορεία.
Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας εικόνες από τη θεσσαλική γη, μίλησε για τον αγώνα των γεωργών του κάμπου και έκανε την αναλογία με τον πνευματικό «κάμπο» της Εκκλησίας, όπου οι ποιμένες καλούνται να αγωνίζονται αδιάκοπα.
Στο πλαίσιο αυτό, απηύθυνε λόγο ενισχύσεως προς τον εορτάζοντα Σεβασμιώτατο, επικαλούμενος τον λόγο του Αποστόλου Παύλου προς τον μαθητή του Τιμόθεο, «Συ κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού», αναγνωρίζοντας τους κόπους, τις θλίψεις, την κόπωση και τους αγώνες που συνοδεύουν την αρχιερατική διακονία.
Παράλληλα, υπενθύμισε το αποστολικό πρόσταγμα «Τύπος γίνου των πιστών», εκφράζοντας τη βεβαιότητά του ότι ο Σεβασμιώτατος ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτό το πρότυπο, όπως φανερώνεται από την παρουσία, την προσωπικότητα και την ευθύνη που φέρει ως επικεφαλής μιας μεγάλης και ζωντανής τοπικής Εκκλησίας.
Ολοκληρώνοντας, ευχήθηκε ο Σεβασμιώτατος να παραμένει πάντοτε φωστήρας και αστέρας μέσα στην Εκκλησία, αντλώντας δύναμη από το παράδειγμα του Αποστόλου Παύλου και του Αποστόλου Τιμοθέου, ώστε με πίστη και αγάπη να δοξάζεται το πάνσεπτο όνομα του Αγίου Θεού.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε, τέλος, σε πρόσωπα που συνδέονται με την πορεία του Σεβασμιωτάτου, αναφερόμενος με ευγνωμοσύνη στον γέροντά του, πατέρα Κυριακό, τον οποίο είχε καθηγητή το έτος 1961, καθώς και στον πρωτοψάλτη κ. Παπαχρόνη, για την προσφορά και τη διακονία τους στην Εκκλησία.
Κλείνοντας, εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες και ευχές, διαβεβαιώνοντας για τη συμπαράσταση και την αγάπη του προς τον εορτάζοντα Ποιμενάρχη και την τοπική Εκκλησία.
Πηγή: Romfea.gr
