Σκληρή κριτική στον σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας και ειδικότερα στο σχέδιο «ΙΟΛΑΟΣ 2» άσκησε η επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Σερρών, Έλενα Τούσκα, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, επισημαίνοντας ότι η αντιπυρική προστασία δεν μπορεί να εξαντλείται στη διαχείριση μιας πυρκαγιάς όταν αυτή έχει ήδη εκδηλωθεί.
Όπως τόνισε, ο «ΙΟΛΑΟΣ 2» αποτελεί έναν μηχανισμό ενεργοποίησης μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς και όχι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πρόληψης και προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων.
«Με πρόσχημα τον διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων, το κράτος μεταφέρει κρίσιμες ευθύνες σε Περιφέρειες και Δήμους, χωρίς να τους εξασφαλίζει το αναγκαίο προσωπικό, τον εξοπλισμό και τους οικονομικούς πόρους για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Πολιτικής Προστασίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» επισήμανε ότι η κρατική χρηματοδότηση προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση παραμένει μειωμένη κατά περισσότερο από 60% σε σχέση με το 2009, ενώ για το 2025 διατέθηκαν συνολικά μόλις 40 εκατ. ευρώ στους 332 δήμους της χώρας, ποσό που αντιστοιχεί σε λιγότερα από τέσσερα ευρώ ανά κάτοικο.
Παράλληλα, έκανε λόγο για διαχρονική υποχρηματοδότηση και αποδυνάμωση της Δασικής Υπηρεσίας, καθώς και για σοβαρή υποστελέχωση της Πυροσβεστικής, με περίπου 10.500 μόνιμους πυροσβέστες και μέσο όρο ηλικίας που ξεπερνά τα 48 έτη.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις ευθύνες που μεταφέρονται στους δήμους σχετικά με τους καθαρισμούς οικοπέδων και την επιβολή προστίμων.
«Οι δήμοι καλούνται να επιβάλουν πρόστιμα στους πολίτες, ενώ δεν διαθέτουν ούτε το προσωπικό ούτε τη χρηματοδότηση για να υλοποιήσουν οι ίδιοι οργανωμένα προγράμματα καθαρισμού. Αυτό που χρειάζεται είναι μόνιμο προσωπικό, επαρκής κρατική χρηματοδότηση και κοινωνικά κριτήρια για τους ιδιοκτήτες ακινήτων», υπογράμμισε.
Η «Λαϊκή Συσπείρωση» επανέλαβε την αντίθεσή της στον διαχωρισμό της πρόληψης από την κατάσβεση των δασικών πυρκαγιών, υποστηρίζοντας ότι η προστασία των δασών πρέπει να αποτελεί ενιαίο αντικείμενο σχεδιασμού και διαχείρισης και όχι αποσπασματικών επιχειρησιακών παρεμβάσεων.
Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη για τη δημιουργία ενός ενιαίου κρατικού φορέα Δασοπροστασίας, πλήρως στελεχωμένου, με σύγχρονο εξοπλισμό και κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους στον τομέα της πυροπροστασίας.
Αναφερόμενη στον ρόλο των εθελοντών, σημείωσε ότι οι εθελοντικές ομάδες πρέπει να λειτουργούν επικουρικά και όχι να καλύπτουν πάγιες ανάγκες του κράτους λόγω έλλειψης προσωπικού.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, υποστήριξε ότι το σχέδιο «ΙΟΛΑΟΣ 2» παραμένει ένα γραφειοκρατικό σχέδιο κατανομής αρμοδιοτήτων, το οποίο δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά όσο δεν αντιμετωπίζονται οι χρόνιες ελλείψεις σε προσωπικό, χρηματοδότηση και μέσα. Επισήμανε, τέλος, ότι η ενημέρωση των πολιτών περιορίζεται ουσιαστικά στα μηνύματα του 112 και σε γενικές οδηγίες αυτοπροστασίας, χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό για την ασφαλή εκκένωση των περιοχών και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας.
