του Σταύρου Κ. Τενεκετζή-Πρόεδρου της Ένωσης Κυπρίων Ν. Σερρών
Χαιρετίζω όλους όσους παλεύουν με τις φωτιές αυτές τις δύσκολες ώρες στον ελλαδικό χώρο. Όλους όσους δεν ξεχνούν! Όλους όσους θυμούνται την αιματηρή σύγχρονη ιστορία από τις εκτελέσεις παιδιών του 1957 (απαγχονισμός Παλληκαρίδη από τον αγγλικό στρατό) έως το έσω και έξω προδοτικό πραξικόπημα του 1974. «Όσοι περάσανε μέσα από τις φωτιές μετράνε το χρόνο μέσα από τις ουλές τους»…
Για μια κοινή πεποίθηση, για μια κοινή ανάμνηση 48 χρόνων, δεν μπορεί να αισθανόμαστε τίποτε άλλο παρά ελπίδα, ομόνοια και αγάπη όταν οι συνάνθρωποι μας αλλά κυρίως εμείς οι ομογενείς του εξωτερικού δεν ξεχνούμε και καταδικάζουμε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 20/7/1974 στην Κύπρο. Ελπίδα πως, σε ανθρώπους που δεν είναι σήμερα μαζί μας αλλά και σε όσους στέκουν ακόμα δίπλα μας, θα αποδοθεί δικαιοσύνη.
Ομόνοια, διότι, πέρα από τις καθημερινές μικροπολιτικές, βρισκόμαστε αδελφοποιημένοι υποστηρίζοντας μια κοινή παράδοση και αγάπη καθώς είναι η βασική προϋπόθεση για να ισχύουν τα παραπάνω.
Η σκέψη αυτή σημαίνει ότι η ανάμνηση της σημερινής μαύρης επετείου δεν είναι μόνο φόρος τιμής για τους ένδοξους νεκρούς μας, αλλά και μια νίκη δική μας ενάντια στο χρόνο.
Σήμερα θυμούνται οι παλαιότεροι και οι νέοι μαθαίνουν να μην ξεχνούν. Ελπίζω ένα απόσπασμα του Κώστα Μόντη να περιέχει όλες τις τελευταίες εξελίξεις περί του Κυπριακού: «Στοίχειωσε μητέρα, στοίχειωσε σου λέω ο Πενταδάχτυλος και δεν ξέρω, τον μισήσαμε, τον μισήσαμε…Τον μισήσαμε χωρίς να μπορούμε να πούμε μητέρα… Γιατί πως να το πούμε που χιλιάδες άλλοι ελπίζουν να κρύβει στις σπηλιές του τους αγνοούμενούς τους, που χιλιάδες άλλοι κρεμάστηκαν απάνω του και περιμένουν;»
